Afgelopen maandag ben ik aangekomenop Samoa op het eiland Upolu in het plaatsje Apia (verwarrend??

). Voordat ik ging was het niet helemaal duidelijk wanneer ik nou precies aan zou komen omdat Samoa 24 uur achter loopt op NZ. Dus i.p.v. maandag kwam ik zondag aan op Samoa.
Ik kwam 's avonds laat aan. Ben gelijk naar m'n hostel gegaan en geprobeerd wat te slapen.. Nou niet dus!! Tis bloedheet hier en heb geen oog dicht gedaan. Maar who cares! Ben op Samoa!!

De volgende dag maar eens uitgezocht wat er zoal te doen is hier. En aangezien m'n doel strand, strand, strand was heb ik een strandhutje geboekt voor een paar dagen in het plaatsje Lalomanu.
Maar zodra ik aankwam vond ik het ontzettend moeilijk om daar te zijn. Het zuiden van Upolu is in september 2009 getroffen door een tsunamie en het grootste gedeelte aan de kust is verwoest. Ook Lalomanu! Huizen en hotels zijn weggespoeld en ontzettend veel mensen zijn omgekomen. En dat zie en voel je overal! Vooral de pijn in de ogen en de verslagenheid van de mensen die in het hotel werken vond ik moeilijk om te zien. En wat kwam IK daar doen.. Een beetje luieren op het strand. Voelde erg verkeerd!
Maar na wat gesprekken met mede vakantiegangers begreep ik wel dat het juist goed was dat ik er was. Door de toeristen die komen verdienen de mensen weer geld en kunnen ze weer opbouwen wat verwoest is. En de lokalen zijn zo ontzettend lief en blij dat je er bent, dat je bijna niet meer weg durft en wil gaan.

De eerste 2 dagen heb ik gedaan waarvoor ik gekomen was.... Helemaal niks!!!! Lezen, luieren, eten en slapen. Heerlijk!
De 3^e dag ben ik met wat mensen die een auto gehuurd hadden het eiland gaan verkennen. Het ene witte strand na het andere. We hebben in een grot gezwommen en ben zelfs van een waterval gesprongen. Wat er toch met m'n hoogtevrees gebeurd is weet ik ook niet

De laatste dag ook lekker geluierd en er voor gezorgd dat ik toch echt bruin terug kom naar NL

Nu weer terug in Apia. Vannacht word ik om 02.30 uur opgehaald en dan het vliegtuig in richting Christchurch.
En dan is het echt bijna voorbij... Nog 2 nachtjes bij Edine, wat mensen ontmoeten van de Kiwi bus en dan stap ik toch echt op het vliegtuig richting het prachtige Veenendaal en de lieve mensen die ik ontzettedgemist heb.

Tot snel!!

Dikke knuf 10